Zodat de zwaarste kou niets meer uitmaakt! Berekening van verwarmingsradiatoren

Een goed doordacht verwarmingssysteem voor uw woning is een van de belangrijkste taken bij de bouw en de daaropvolgende verbetering van de woonomstandigheden. Een comfortabele temperatuur in de kamer is niet alleen een garantie voor gezelligheid, maar ook een belangrijke voorwaarde voor het menselijk leven.

De berekening en selectie moeten worden gemaakt op basis van een aantal voorwaarden, zoals het materiaal van de radiator, de te verwarmen ruimte, de klimatologische omstandigheden in de regio, enz. Voor de correcte installatie van het verwarmingssysteem kunt u professionals inschakelen, of u kunt dit proces zelf uitvoeren met behulp van uw eigen vaardigheden en talenten.

Metingen voor het bepalen van verwarmingsradiatoren

Het bepalen van de verwarmingsparameters in een appartement moet beginnen van het verkrijgen van de noodzakelijke gegevens door middel van metingen.

Deze gegevens zijn: lengte van de kamer, breedte van de kamer, oppervlakte van de kamer, aantal buitenmuren, hoogte van de plafonds, aantal deuren, aantal ramen, oppervlakte van elk raam.

Het bepalen van batterijparameters afhankelijk van verschillende factoren

De berekening van verwarmingsradiatoren wordt door veel factoren beïnvloed.

Op woonoppervlakte

Door de gewenste parameter als volgt te nemen: Q, de berekening is de formule:

Q = S×100 W (1), waar

S ? het oppervlak van de ruimte waarvoor de radiatorberekening wordt gemaakt, M²;

100 Watt ? een waarde die als standaard wordt geaccepteerd en die de hoeveelheid warmte aangeeft die nodig is voor 1 meter² leefruimte.

Kenmerken van berekeningen met verfijningsfactoren

De verduidelijkende factoren voor deze berekening zijn coëfficiënten die rekening houden met de structurele kenmerken van de geschatte woning.

Definitie Q Met behulp hiervan kunt u de verwarmingskosten voor elk afzonderlijk geval zeer nauwkeurig bepalen.

De coëfficiënten verduidelijken formule (1) en brengen deze in de volgende vorm:

Q=S×100W×α×β×γ×δ×ε×ζ×η×θ (2), waar

α - de vermenigvuldigingsfactor die rekening houdt met het aantal buitenmuren dat het warmteverlies vergroot, wordt als volgt genomen:

β - een factor die rekening houdt met de mate van natuurlijke verwarming van de leefruimte. Deze factor hangt af van de kant van de wereld waar het raam op gericht is. β wordt gelijkgesteld aan:

γ - een vermenigvuldigingsfactor die rekening houdt met de lokale klimatologische omstandigheden. Afhankelijk van de gemiddelde minimumtemperatuur in januari. De waarde wordt gespecificeerd op basis van naslagwerken of de lokale hydrometeorologische dienst. γ wordt gelijkgesteld aan:

Foto 1. Warmteverlies in een privéwoning. Hiermee moet rekening worden gehouden bij de installatie van radiatoren.

δ - een vermenigvuldigingsfactor die rekening houdt met de aanwezigheid van muurisolatie in het pand. δ wordt gelijkgesteld aan:

ε - een vermenigvuldigingsfactor afhankelijk van de hoogte van de plafonds van de woning. ε wordt gelijkgesteld aan:

ζ - een vermenigvuldigingsfactor die rekening houdt met het warmteverlies vanwege de kamer die zich boven de berekende kamer bevindt. ζ wordt gelijkgesteld aan:

η - een vermenigvuldigingsfactor die gebruikmaakt van de afhankelijkheid van de gewenste waarde van het type raam dat in de kamer is geïnstalleerd. η wordt gelijkgesteld aan:

Foto 2. Enkel-, dubbel- en driekamerglas. Het type raam is van invloed op het aantal geïnstalleerde radiatoren.

θ - een vermenigvuldigingsfactor die bij de berekening rekening houdt met de procentuele verhouding van het raamoppervlak tot het vloeroppervlak. θ wordt gelijkgesteld aan:

Afhankelijk van het volume van de kamer

Door rekening te houden met het volume van de leefruimte kunt u nauwkeurigere gegevens verkrijgen bij het berekenen van het verwarmingstoestel, en formule (1) zal de vorm aannemen:

Q=S×h×41 B (3), waar

H — hoogte van kamerplafonds, m;

41 W ? een waarde die als standaard wordt geaccepteerd en die de hoeveelheid warmte aangeeft die nodig is voor 1 meter³ leefruimte.

Formule voor het berekenen van de warmteafgifte van radiatoren voor appartementen

Het beste is om de warmteopbrengst van een appartement te berekenen door rekening te houden met het totale warmteverlies. volgens de formule:

TP_algemeen = V×0,04×TP₀×n₀×TP_D×n_D (4), waar

V — het volume van de berekende ruimte, M³;

0,04 — standaardwaarde van de verliezen voor 1 m³;

TP₀ — de standaardwaarde van de verliezen van één raam, TP₀ = 0,1 kW;

N₀ — het totale aantal ramen in het appartement;

TP_D — standaardwaarde van één deur, TP_D = 0,2 kW;

N_D — het aantal deuren in het appartement.

Wordt het totale warmteverlies van een appartement ook bepaald door een speciaal apparaat? warmtebeeldcamera, die ook de functie vervult van het zoeken naar verborgen constructiefouten en defecte materialen.

Foto 3. Warmtebeeldcamera van Fluke. Met dit apparaat kunt u de temperatuur van verwarmingsradiatoren meten.

De totale berekening wordt ook beïnvloed door het radiatorvermogen:

R_st = TP₀/1,5×k (5), waar

R_st — radiatorvermogen;

1,5 — een coëfficiënt die rekening houdt met de werking van het apparaat bij een temperatuur van 50°C tot 70°C;

k — de veiligheidsfactor wordt toegepast gelijk aan:

• Kenmerken van het bepalen van radiatorapparaten voor een gebouw met meerdere verdiepingen

De berekening wordt uitgevoerd volgens de formule:

Q = S×80 W (6), waar

80 Watt ? een door de norm geaccepteerde waarde, die de hoeveelheid warmte aangeeft die nodig is voor 1 meter² leefruimte, vanaf de tweede verdieping en hoger.

Het berekenen van het aantal radiatorsecties

Om het aantal radiatorsecties te berekenen, is ook een speciale formule nodig.

Per kameroppervlakte

Om de benodigde warmtetoevoer naar de ruimte te garanderen, is het aantal radiatorsecties een belangrijke waarde.

Als het goed is geselecteerd, zal de consument het nodige comfort bieden bij ongunstige wintertemperaturen.

Het aantal secties per oppervlakte van de kamer wordt bepaald met behulp van de formule:

N_C = S×100 W/q₀ (7), waar

Q₀ — warmteafgifte van één gedeelte van de radiator, gegevens uit de bij het product geleverde technische documentatie.

Op volume van het huis

Door de berekening op volumebasis kunt u nauwkeuriger bepalen hoeveel secties u nodig hebt:

N_C = V×100 W/q₀ (8)

• Kenmerken van het bepalen van het sectievermogen met een correctiefactor:

Om de correctiefactor te bepalen, moet de temperatuurhoogte van het verwarmingssysteem worden bepaald met behulp van de formule:

H_T = (t_in-T_uit/2)-t_pom (9), waar

T_in — temperatuur bij de inlaat van de radiator;

T_uit — temperatuur bij de uitlaat van de radiator;

T_pom — de gewenste kamertemperatuur.

De volgende stap is het vinden van de correctiefactor. k, afhankelijk van de verkregen parameter h_T volgens de tabel:

De laatste fase? We vinden sectievermogenparameter volgens de formule:

Q_Met = k×q₀ (10).

De meest nauwkeurige definitie van de vermogensparameter van het verwarmingssysteem in kW

De meest nauwkeurige bepaling wordt gedaan volgens formule (2) rekening houdend met de verfijnde thermische berekening:

Vermogen, kW = ((L_D×L_zij)×H_P)/2.7))/10 (11), waar

L_D — lengte van de kamer;

L_zij — breedte van de kamer;

H_P — plafondhoogte.

Nuttige video

Bekijk de video waarin wordt uitgelegd hoe u het aantal secties in verwarmingsbatterijen berekent.

Een correcte berekening van het apparaat is de sleutel tot een comfortabele temperatuur

Een correcte berekening van het warmteverlies, bijvoorbeeld via ramen en deuren, en de keuze van radiatoren zorgen voor een succesvolle afronding van de reparatie en garandeert een constante gestandaardiseerde temperatuur in de kamer, en daarmee het welzijn van de bewoners. Een serieuze benadering van het proces garandeert succes bij alle inspanningen.